กำลังกระบือ


ชื่อทางวิทยาศาสตร์ : Excoecaria cochinchinensis Lour. var. cochinchinensis

ไม้พุ่ม สูงถึง 2 เมตร เกลี้ยง มียางขาว

ใบ : หูใบ ขอบเป็นชายครุย กว้าง 0.8-1 มม. ยาว 2-2.2 มม. ก้านใบ ยาว 4-11 มม. ใบเดี่ยว เรียงสลับ หรือตรงข้าม รูปไข่กลับ พบน้อยที่เป็นรูปรี กว้าง 0.9-4.4 ซม. ยาว 4.2-14 ซม. โคนสอบแคบ ปลายเรียวแหลม หรือเป็นติ่งแหลมยาว 6-18 มม. ขอบใบจักฟันเลื่อยค่อนข้างหยักมน โดยมีต่อมที่ซี่ฟัน เนื้อใบคล้ายกระดาษ หรือค่อนข้างหนามัน ผิวใบด้านล่างสีม่วงอมแดง เส้นใบมี 9-10 คู่ โค้งไปเชื่อมปิดใกล้ขอบใบ เส้นใบย่อยเป็นร่องแห

ดอก : ดอกเพศผู้ เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-1.5 มม. ก้านดอกยาว 0.6-0.8 มม. กลีบเลี้ยงรูปสามเหลี่ยม มี 4 กลีบ กว้าง 0.3-0.4 มม. ยาว 0.6-1 มม. ขอบเป็นชายครุย เกสรเพศผู้มี 3 อัน แยกจากกัน ยาว 0.8-1.1 มม. อับเรณูกว้าง 0.4-0.5 มม. ยาว 0.5-0.7 มม. สีออกครีมไม่มีเกสรเพศเมียเป็นหมัน ดอกเพศเมีย เส้นผ่านศูนย์กลาง 2-2.8 มม. ก้านดอกย่อยยาว 0.4-1 มม. เมื่อเป็นผลยาวถึง 3 มม. กลีบเลี้ยงรูปไข่ กว้าง 1-1.8 มม. ยาว 1-1.5 มม. รังไข่มี 3 ช่อง มีออวุล 1 หน่วยต่อหนึ่งช่อง ก้านเกสรเพศเมียยาว 0.3-0.6 มม. ยอดเกสรเพศเมียไม่แยกเป็นแฉก ยาว 1.9-2.5 มม.

ผล : เป็นพู รูปกลมแบบ ขนาดประมาณ 5-7 มม. มีจุกขั้วติดกับแกนกลางผลเมื่อแตก

ชื่อวงศ์ : Euphorbiaceae

ประโยชน์ : เนื่องจากใบมีสองสี จึงนิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ยางจากต้นเป็นพิษมาก ใช้เบื่อปลา

สรรพคุณทางสมุนไพร : เนื่องจากท้องใบมีสีแดง จึงเชื่อกันว่าใช้รักษาโรคที่เกี่ยวกับความผิดปกติของระบบโลหิตบางชนิด,ชาวชวาใช้ใบตำเป็นยาพอกห้ามเลือด ตำรายาโบราณใช้ใบกินเป็นยาขับเลือดเสีย และน้ำคาวปลาในสตรีหลังคลอดบุตร

นิเวศวิทยา : กำลังกระบือ ปลูกประดับทั่วไป เขตการกระจายพันธุ์ มีถิ่นกำเนิดในอินโดนิเซีย ปัจจุบันมีปลูกอย่างแพร่หลาย

ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

คุณอาจจะใช้ tag หรือ attribute ต่อไปนี้ของ HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> มาใช้ได้