ทุเรียน (Durio)


ชื่อทางวิทยาศาสตร์ : Belanda, Guanabana, Sour Sop

เป็นไม้ยืนต้นที่สูงได้ถึง 10 เมตร โคนต้นที่มีอายุมาก มักมีพูพอนขนาดใหญ่

ใบ : รูปรีเรียวแหลม แผ่นใบหนา ใต้ใบมีสีเหลือบเงิน

ดอก : ช่อดอกออกตาลำต้น เป็นกระจุกห้อยลง ดอกนานขนาด 2.5 ซม. กลีบดอกมี 4 กลีบ หนาแข็ง มีเกสรเพศผู้รวมกลุ่ม 5 กลุ่ม จำนวนมากและมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ

ผล : รูปรี ขนาดใหญ่ ลีน้ำหนักมากกว่า 1 กิโลกรัม มีหนามแหลมปกคลุมจำนวนมาก เปลือกแข็งหนา เมื่อแก่จะแตกออกตามแนวสันพู ภายในมีเนื้อนุ่มห่อหุ้มเมล็ดแข็ง

ชื่อวงศ์ : Malvaceae

ประโยชน์ : นอกจากกินเป็นผลไม้แล้ว ดอกของทุเรียนยังนำมาต้มหรือลวกให้สุกกินกับน้ำพริก อาหารรสจัดต่าง ๆ บางคนก็นำมาซอยใส่ในไข่เจียวแกงส้ม แกงเลียง ก็อร่อยได้อีกเมนู ในช่วงปลายฤดูหนาวเข้าฤดูร้อน ปัจจุบันมีการนำทุเรียนอ่อนมาทำทุเรียนทอด หรือทุเรียนสุกงอมที่มีมากเกินไปนำมาทำทุเรียนกวน กินเป็นขนม เมล็ดนำมาคั่วกินได้อร่อย ไม่เบื่อ

การขยายพันธุ์ : ทุเรียนชอบดินร่วนชุ่มชื้อ ระบายน้ำดี อากาศเย็น ความชื้นในอากาศสูง มีแสงแดดครึ่งวันถึงตลอดวัน ทุเรียนปลูกมากในภาคตะวันออกและภาคใต้ ในอดีตจังหวัดนนทบุรีเป็นอีกแห่งที่มีพันธุ์ทุเรียนมากมาย เพราะมีสภาพพื้นที่เป็นเรือกสวนไร่นาและมีความชุ่มชื้น จังสามารถปลูกได้ดี แต่ปัจจุบันพื้นที่เปลี่ยนแปลงไป จึงทำให้ทุเรียนสูญพันธุ์ไปมาก

นิเวศวิทยา : มีการกระจายพันธุ์ในมาเลเซียและอินนีเซีย

ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

คุณอาจจะใช้ tag หรือ attribute ต่อไปนี้ของ HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> มาใช้ได้