เข็มขาว (Siamese White lxora)


ชื่อทางวิทยาศาสตร์ : Ixora finlaysoniana wall. ex. g. don

ไม้พุ่ม ยืนต้นขนาดเล็กถึงกลาง ลำต้นสูงประมาณ 2-5 เมตร มีกิ่งก้านแผ่เป้นพุ่ม โดยแตกกิ่งขึ้นด้านบน ลำต้นเรียบสีน้ำตาล

ใบ : ใบเดี่ยว ออกเป็นคู่สลับรอบกิ่งสีเขียวสด โคนใบมน ส่วนปลายแหลม มีหลายสายพันธุ์

ดอก : ดอกและใบแตกต่างกันในแต่ละสายพันธุ์ ดอกเข็มออกดอกเป็นช่อที่ส่วนยอดของกิ่ง แต่ละดอกมีกลีบดอกเล็กๆปลายแหลมอยู่ 4-5 กลีบ ตรงกลางดอกมีเกสรเป้นเส้นยาว แหลมเล็กเหมือนเข็มหรือเส้นด้าย มักมีน้ำหวานใสๆติดอยู่ตรงปลายเวลาดึงเกสรออกมา

วิธีการปลูกและดูแลรักษา : เข็มเป็นไม้พุ่มชนิดหนึ่งที่ปลูกง่าย ทนต่อความแห้งแล้งได้ดี ไม่มีปัญหาเรื่องโรคต่างๆ ควรปลูกในดินร่วนซุยหรือดินปนทรายที่มีความชุ่มชื้น เป็นไม้ที่ชอบแสงแดดจัด ต้องการน้ำปานกลาง ควรปลูกในบริเวณที่โล่งแจ้ง

ชื่อวงศ์ : Rubiaceae

ประโยชน์ : นิยมนำเข็มแดง เช่น เข็มเชียงใหม่ เข็มเศรษฐี มาชุบแป้งทอด เป็นเครื่องเคียงน้ำพริก ใช้ยำ หรือรับประทานเป็นผักสลัดได้

สรรพคุณทางสมุนไพร : ราก นำมาใช้เป็นยาสมุนไพรรักษาโรคตา และปรุงเป้นยาช่วยให้เจริญอาหาร ดอก มีรสหวาน เป็นยาระบายอ่อนๆ

ต้นไม้สัญลักษณ์ : เข็ม โดยทั่วไปเป็นคำนามที่หมายถึง เหล็กแหลม ใช้เย็บหรือกลัดสิ่งของ แต่สำหรับชื่อต้นไม้ ต้นเข็มเป็นไม้พุ่มที่มีดอกตูมคล้ายเข็ม ดอกมีสี่กลีบ สีสันสวยงาม แตกต่างไปตามสายพันธุ์ คนไทยโบราณเปรียบดอกเข็มเป็นมงคลนามที่มีความหมายถึง ความหลักแหลม ความคนคายของสติปัญญา และนิยมใช้เป็นดอกไม้บูชาครูในพิธีไหว้ครู เพื่อลูกศิษย์จะได้มีความเฉลียวฉลาด ปัญญาเฉียบแหลมประดุจเข็ม นอกจากนี้ดอกเข็มยังถือเป็นเครื่องบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และใช้ในพิธีกรรมทางศาสนาอีกด้วย โดยเปรียบเสมือนเป็นเครื่องเตือนใจในทางพระพุทธศาสนาให้ตั้งมั่น คิดทำการใดให้รอบคอบ ละเอียดถี่ถ้วน ด้วยการใช้สติและปัญญาที่เฉียบแหลมเหมือนเข็ม คนไทยโบราณปลูกเข็มไว้ประจำบ้าน เพราะเชื่อว่าจำทำให้คนในบ้านมีความเฉลียวฉลาด และเพื่อความเป็นสิริมงคล นิยมปลูกเข็มทางทิศตะวันออก โดยปลูกเป็นไม้พุ่มประดับหรือปลูกตามแนวรั้วบ้านเพื่อความสวยงาม

การขยายพันธุ์ : ขยายพันธุ์โยการเพาะเมล็ด ตอน หรือปักชำ

นิเวศวิทยา : มีถิ่นกำเนิดอยู่ในเขตร้อน

ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

คุณอาจจะใช้ tag หรือ attribute ต่อไปนี้ของ HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> มาใช้ได้