เตยหอม (Pandanus Palm, Pandom wangi, Fragrant Pandan)


ชื่อทางวิทยาศาสตร์ : Pandanus amaryllifolius Roxb.

ชื่ออื่น ภาคกลางบางแห่งเรียก หวานข้าวไหม้, ภาคใต้เรียกว่า ออริง ปาแบ๊ะ, นราธิวาสเรียกว่า ปาแนะวองิง

เตยหอมเป็นพืชล้มลุก ต้นแตกยแกออกเป็นกอ มีรากอากาศ ที่ข้อข้างลำต้น

ใบ : ใบเดี่ยว สีเขียว ใบติดกับลำต้น เวียนสลับอัดแน่นกันอยู่โดยรอบ รูปใบยาวเรียว ส่วนปลายใบแหลม ขยี้ดอมจะมีกลิ่นหอมเย็นอ่อน ๆ ริมใบเรียบ ส่วนของปลายใบและเส้นกลางใบด้านหลังจะมีหนามเล็ก ๆ ปรากฏอยู่ แต่ยังไม่พบว่าต้นเต้ยหอมออกดอก

ชื่อวงศ์ : Pandanaceae

สรรพคุณทางสมุนไพร : ส่วนใบและราก บำรุงหัวใจ ลดน้ำตาลในเลือด โดยดื่มน้ำคั้นใบเตยหอมครั้งละ 1 ถ้วยชา และน้ำที่ต้มรากเตยหอมประมาณครั้งละ 1 ถ้วยตะไล เช้ากลางวัน และเย็น รวม 3 เวลาก่อนอาหาร

การขยายพันธุ์ : แยกหน่ออ่อนเอาไปปลูก ปลูกได้กับดินทุกชนิด

ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

คุณอาจจะใช้ tag หรือ attribute ต่อไปนี้ของ HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> มาใช้ได้