เสาวรส (Passion fruit)

ชื่อทางวิทยาศาสตร์ : Passiflora edulis Sims

ชื่ออื่น (ภาษาอังกฤษ) : Jamaica honey-suckle, Yellow granadilla

เป็นไม้เถาเลื้อย กระจายพันธุ์ทางตะวันออกของบราซิล เปรู เวเนซุเอลา หมู่เกาะอินดีสตะวันตก และตรินิแดดและโตเบโก พบปลูกทุกภาคในไทย

ใบ : รูปไข่แกมรูปขอบขนาน ปลายมนมีติ่งแหลม แผ่นใบหนาเป็นมันมีหูใบเป็นเส้น

ดอก : ออกที่ซอกใบใกล้ปลายยอด ขนาดประมาณ 7 ซม. กลีบเลี้ยงและกลีบดอกด้านในสีแดงเรื่อ ด้านนอกสีเขียว เกสรเพศผู้สีม่วง ปลายขาว

ผล : ค่อนข้างกลม ขนาดประมาณ 8 ซม. เมื่อสุกมีสีเหลืองหรือสีม่วง เปลือกแข็ง ภายในมีเมล็ด

เมล็ด : แบนสีดำจำนวนมากห่อหุ้มด้วยเยื่อเมือกสีเหลือง

วิธีบริโภค : ยอดอ่อนนำมาต้มกินกับน้ำพริก ลาบ หรืออาหารรสจัดต่าง ๆ มีให้กินตลอดปี ส่วนผลสุกกินเป็นผลไม้สด ๆ เพียงโรยน้ำตาลแล้วตักเนื้อและเมล็ดกินได้ทันที หรือคั้นน้ำทำเครื่องดื่ม แยม หรือไอศกรีม มีรสเปรี้ยวมาก ให้วิตามินเอและวิตามินซีสูง

ประโยชน์ :  นำมารับประทานได้

สรรพคุณทางสมุนไพร : น้ำเสาวรสช่วยให้หลับสบาย ลดไขมันในเส้นเลือด และแก้โรคกระเพาะปัสสาวะอักเสบ มีการวิจัยพบว่า เมล็ดมี albumin homologous protein ที่ช่วยยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อราได้

การขยายพันธุ์ : เสาวรสชอบดินร่วน ระบายน้ำดี มีแสงแดดตลอดวัน ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดหรือปักชำกิ่ง ควรทำซุ้มไม้ให้เลื้อยพัน หมั่นตัดแต่งทรงพุ่มอยู่เสมอ สามารถปลูกเป็นไม้ประดับริมรั้วได้ดี

ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

คุณอาจจะใช้ tag หรือ attribute ต่อไปนี้ของ HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> มาใช้ได้