เตยหอม (Pandanus Palm, Pandom wangi, Fragrant Pandan)


ชื่อทางวิทยาศาสตร์ : Pandanus amaryllifolius Roxb.

ชื่ออื่น ภาคกลางบางแห่งเรียก หวานข้าวไหม้, ภาคใต้เรียกว่า ออริง ปาแบ๊ะ, นราธิวาสเรียกว่า ปาแนะวองิง

เตยหอมเป็นพืชล้มลุก ต้นแตกยแกออกเป็นกอ มีรากอากาศ ที่ข้อข้างลำต้น

ใบ : ใบเดี่ยว สีเขียว ใบติดกับลำต้น เวียนสลับอัดแน่นกันอยู่โดยรอบ รูปใบยาวเรียว ส่วนปลายใบแหลม ขยี้ดอมจะมีกลิ่นหอมเย็นอ่อน ๆ ริมใบเรียบ ส่วนของปลายใบและเส้นกลางใบด้านหลังจะมีหนามเล็ก ๆ ปรากฏอยู่ แต่ยังไม่พบว่าต้นเต้ยหอมออกดอก

ชื่อวงศ์ : Pandanaceae

สรรพคุณทางสมุนไพร : ส่วนใบและราก บำรุงหัวใจ ลดน้ำตาลในเลือด โดยดื่มน้ำคั้นใบเตยหอมครั้งละ 1 ถ้วยชา และน้ำที่ต้มรากเตยหอมประมาณครั้งละ 1 ถ้วยตะไล เช้ากลางวัน และเย็น รวม 3 เวลาก่อนอาหาร

การขยายพันธุ์ : แยกหน่ออ่อนเอาไปปลูก ปลูกได้กับดินทุกชนิด